Zefir

Zefir – ocalony w 2025 roku

Doskonale pamiętam dzień, w którym przyjechał. Chociaż było to dopiero koło 22:00, już spałam. Dawid mnie obudził słowami, że źrebaka przywieźli, jest już w boksie. Nie do końca wiedziałam, czy dalej śnię, czy może mamy prima aprilis (26 marca to już blisko, nie?). Przez kolejne miesiące próbowałam odtworzyć jego krótką historię życia, bo z informacji, które na początku dostałam, nic mi nie pasowało.

Zefir urodził się 29.09.2024, zakładałam więc, że trafił do nas jako zwykły odsadek. Okazało się jednak, że był sierotą. Jak długo? Tego ciągle nie wiem. Dlaczego to taka wiedza tajemna? Równie trudno stwierdzić. Był leczony przez tajemniczego lekarza z krakowa, bo podobno zdiagnozowano u niego rozedmę płuc (przypominam, to miało miejsce, zanim do nas trafił, więc nawet nie miał wtedy pół roku).

Po pierwszych badaniach już w naszym gospodarstwie padła diagnoza – przechodzone zapalenie płuc. Dostał wzmacniacze i byłam pewna, że teraz przed nami sielankowe źrebaczkowe życie… Nic bardziej mylnego! Najpierw wyszedł mu ropień na szyi, a następnie kolka za kolką i wszystkie z przedziwnymi objawami (kładł się centralnie na plecach i wyciągał nogi do góry, następnie podkurczał je i tak dalej w cyklu). Wyeliminowaliśmy przepuklinę, wrzody. W końcu pomimo ciężkiego stanu, w jakim się znajdował, zdecydowaliśmy się na ostrą walkę z pasożytami, jako jedną szansę na jego przeżycie.

Na naszym kanale YT możecie znaleźć godzinny materiał z Zagajnika Judyty, na którym widać pasącego się Zefirka – wtedy jeszcze źrebaki były w kiepskim stanie w porównaniu do tego, jak w końcu rozkwitły:

W międzyczasie na drodze Zefira pojawił się anioł, Dobra Dusza – Pani Joasia I tak jakby on wtedy poczuł, że ma dla kogo żyć…? Co tu dużo mówić, po prostu ozdrowiał! Dziś bryka, galopuje, zaczepia konie i ludzi, ale jednocześnie jest największą przylepą w SzkapoStadzie!